ترجمه قرآن کریم همواره در طول تاریخ یکی از پر چالش ترین موضوعات علوم قرآنی بوده است که همیشه یکی از دغدغههای مترجمان بوده است. یکی از مواردی که بهطور معمول مترجمان از آن غافل هستند و در ترجمه رعایت نمیکنند، توجه به ترجمه صحیح اسلوب تأکید در آیات میباشد. در این پژوهش با استفاده از روش توصیفی- تحلیلی به نقد ترجمههای ارایه شده مترجمان منتخب و اثرگذار قرآن (آیتی، خرمشاهی، شعرانی، الهی قمشهای و مکارم شیرازی)، در آیاتی که در آنها اسلوب تأکید بکار رفته است، پرداخته و نقاط ضعف و قوّت ترجمههای فوق، بررسی شده است. در بررسی این ترجمهها، روشن گردید که در بیشتر ترجمهها، مفاهیم و مراد آیات مورد بحث، به درستی و استواری ترجمه نشده است. لذا ترجمه دقیق تری از این گونه آیات پیشنهاد شده است. ترجمه دقیق تأکیدات قرآنی مراد و خواسته اصلی آیه را میرساند تا موضع عبرت و هدایت در آن آشکار گردد.