ساختارگرایان برای تحلیل آثار ادبی و هنری، بر شکل بیرونی، تکنیک و فرم اثر تمرکز دارند و برجستگیهای زبانی، نحوی و هنری آثار را مورد ارزیابی قرار می دهند. پژوهش حاضر با تکیه بر فرم و ساختار سوره مبارکه حدید، به بررسی هنرسازههای ادبی این سوره میپردازد. مساله ی پژوهش تبیین انوع هنرسازههایی است که به ساختار سوره حدید شکلی نظاممند بخشیدهاند. چگونگی تأثیرگذاری آیات این سوره بر مخاطب و التذاذ ادبی حاصل از آن، پرسش و مساله دیگر این مقاله است. روش کار توصیفی-تحلیلی است و نتایج آن نشان میدهد ساختار اثر از هنرسازه های مفید شکل گرفته و متن، لبریز از نمونههای نغز بدیع، بیان و معانی است. از ویژگیهای اصلی این سوره می توان به موسیقی درونی، توازن واژگانی و نحوی، موسیقی همسو با محتوا و همینطور انطباق معنا و فرم اشاره نمود. ویژگی هایی که سبب التذاذ ادبی و تاثیرپذیری مخاطب از متن است. پویایی واژگانی این سوره بر اثر کارکرد متقابل هر یک از اجزا و عناصر درونی متن با ساختار کلی اثر شکل گرفته و به این طریق کلام از عذوبت لفظ و سهولت ترکیب و حُسن سبک برخوردار شده است.